فرش عرسین

مجله عرسین

جاجیم چیست؟ تفاوت جاجیم، گلیم و فرش

جاجیم چیست؟ برای بسیاری که با دنیای بافته‌های سنتی ایران آشنا نیستند، جاجیم، گلیم و فرش دستباف گاه با هم اشتباه گرفته می‌شوند، در حالی که هرکدام از خانواده‌ی متفاوتی از بافندگی می‌آیند و کاربرد و شخصیت خودشان را دارند.

جاجیم، پارچه‌ای دست‌باف و تارپودمحور است که برخلاف قالی، هیچ گره‌ای در آن به کار نمی‌رود؛ نخ‌های تار، متراکم و نزدیک به هم چیده می‌شوند و پود از میان آن‌ها رد می‌شود، به‌گونه‌ای که رنگ و طرح، بیشتر از تار دیده می‌شود تا از پود. همین ساختار، جاجیم را نازک، سبک و کاملاً دورو می‌کند؛ یعنی دو روی آن تقریباً یکسان و هر دو قابل استفاده‌اند.

گلیم، در نگاه اول شبیه جاجیم به نظر می‌رسد، چون آن هم بدون گره بافته می‌شود، اما ساختارش برعکس است؛ در گلیم، این پود است که متراکم‌تر کوبیده می‌شود و طرح را می‌سازد، در حالی که تار عمدتاً پنهان می‌ماند. این تفاوت ساختاری، گلیم را کمی ضخیم‌تر و محکم‌تر از جاجیم می‌کند و امکان طرح‌های هندسی بزرگ‌تر و پررنگ‌تر را فراهم می‌آورد.

فرش دستباف گره‌دار، در رده‌ی کاملاً دیگری قرار می‌گیرد؛ در آن، پرزی از نخ روی تار گره می‌خورد و بعد از هر ردیف گره، پودی کشیده می‌شود تا گره‌ها را ثابت کند. همین پرز است که فرش را ضخیم، عایق و پرزدار می‌کند، ویژگی‌ای که نه جاجیم دارد و نه گلیم.

جاجیم، ریشه‌ای عمیق در بافندگی عشایری ایران دارد؛ در فارس، ایل‌های قشقایی و خمسه، جاجیم را برای پوشش رختخواب، کیسه‌ی حمل وسایل و حتی دیوارکوب چادر می‌بافتند، چون سبکی و انعطافش برای زندگی کوچ‌نشینی مناسب‌تر از فرش سنگین بود.

در کردستان، جاجیم‌بافی با نقش‌های راه‌راه و هندسی، بخشی از جهیزیه و زندگی روزمره‌ی خانه‌های روستایی بوده؛ رنگ‌های گرم و ترکیب راه‌راه‌های عریض و باریک، از ویژگی‌های شناخته‌شده‌ی جاجیم‌های این منطقه است.

در گیلان و برخی مناطق شمالی، جاجیم شکل دیگری پیدا می‌کند؛ رطوبت هوا و نیاز به پارچه‌ای سبک‌تر و زودخشک‌تر از قالی، جاجیم را برای رختخواب و پوشش تابستانی گزینه‌ی محبوب‌تری کرده است.

امروز، جاجیم از فضای خانه‌های عشایری بیرون آمده و به عنصری در دکوراسیون مدرن تبدیل شده؛ به‌عنوان رودوشی روی مبل، زیرانداز نازک روی فرش‌های بزرگ‌تر، یا حتی قاب‌شده روی دیوار به‌عنوان اثر هنری. سبکی و انعطاف جاجیم، آن را برای این کاربردهای جدید مناسب کرده، بدون آن‌که از هویت اصیل عشایری‌اش فاصله بگیرد.

در کالکشن جاجیم عرسین، همین سنت دست‌بافته با رنگ‌های گرم گیاهی و نقش‌های هندسی عشایری ادامه پیدا کرده؛ تکه‌هایی سبک و دورو که هم می‌توانند زیرانداز فضاهای صمیمی باشند و هم پوششی برای مبل و تخت.

پس دفعه‌ی بعد که کسی جاجیم، گلیم و فرش را با هم اشتباه گرفت، می‌توانید ساده توضیح دهید: جاجیم را از روی نازکی، سبکی و دورو بودنش بشناسید، گلیم را از بافت متراکم‌تر و طرح‌های پررنگ‌ترش، و فرش را از پرز و گره‌هایی که زیر پا حس می‌کنید.