راهنمای اندازه
راهنمای انتخاب اندازه فرش
انتخاب اندازهی درست، تفاوت میان یک اتاق معمولی و اتاقی یکپارچه و آراسته است. این راهنما را پیش از انتخاب فرش مرور کنید.
اتاق نشیمن
فرش باید طوری زیر مبلمان قرار گیرد که دستکم پایههای جلوی مبل و صندلیها روی آن بنشیند؛ این کار فضای نشیمن را یکپارچه و بزرگتر نشان میدهد. برای نشیمنهای ایرانی، ۲×۳ و ۲/۵×۳/۵ متر متداولترین اندازههایند — همانهایی که در گفتگوی روزمره «ششمتری»، «نهمتری» و «دوازدهمتری» خوانده میشوند.
اتاق غذاخوری
فرش زیر میز غذاخوری باید در هر طرف حدود ۶۰ تا ۷۰ سانتیمتر از لبهی میز فراتر برود؛ این فاصله تضمین میکند وقتی صندلیها عقب کشیده میشوند، پایههایشان همچنان روی فرش بماند.
اتاق خواب
فرش را طوری انتخاب کنید که از هر دو طرف تخت فراتر برود و هنگام برخاستن زیر پا احساس شود؛ یا بهجای یک فرش بزرگ، دو رانر (فرش باریک) در دو طرف تخت بیندازید.
راهرو
برای راهرو، رانری انتخاب کنید که حدود ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر با هر دیوار فاصله داشته باشد؛ نه به دیوار بچسبد، نه در فضای راهرو گم شود.
یک قاعدهی ساده برای همهی اتاقها
در هر اتاق، حدود ۳۰ تا ۴۵ سانتیمتر از کف اطراف فرش تا دیوارها را باز بگذارید. این حاشیه به فضا نفس میدهد و فرش را در قاب اتاق مینشاند — نه آنقدر کوچک که در فضا گم شود، نه آنقدر بزرگ که به دیوار بچسبد.
اندازههای رایج فرش ایرانی
| نام رایج | ابعاد تقریبی |
|---|---|
| ذرع و نیم | ~۱×۱/۵ متر |
| پردهای | ~۱/۵×۲/۵ متر |
| ششمتری | ~۲×۳ متر |
| نهمتری | ~۲/۵×۳/۵ متر |
| دوازدهمتری | ~۳×۴ متر |
اندازهی دلخواهتان در این جدول نبود؟
فرشهای عرسین به هر اندازهی دلخواه، بهسفارش بافته میشوند — کافی است ابعاد فضای خود را با ما در میان بگذارید.
سفارش اختصاصی فرش ←